Je hebt geleerd duidelijker te zeggen wat je nodig hebt. Meteen verschijnt een volgend aandachtspunt: geduldiger worden, minder piekeren, beter omgaan met kritiek. Leren kan mogelijkheden openen. Maar wanneer iedere verandering een nieuwe tekortkoming zichtbaar maakt, kan je eigen leven op een project gaan lijken dat nooit afkomt.
In dit luisterverhaal onderzoek ik die voortdurende beoordeling. Wat gebeurt er als een vergeten afspraak niet alleen vervelend is, maar bewijs wordt dat jij als mens tekortschiet? Verantwoordelijkheid nemen en iets herstellen blijven belangrijk. Toch hoeft niet iedere vergissing een oordeel over je hele karakter te worden. Ook mildheid kan trouwens een nieuwe opdracht worden waarin je moet slagen. Het verhaal zoekt ruimte voor veranderen én voor de mens die je vandaag al bent.