In de winkel zie je iets wat je vroeger voor iemand meenam. Een liedje begint, of een naam verschijnt onverwacht in je gedachten. Je was gewoon met je dag bezig. Nu is er een herinnering, warm of pijnlijk, terwijl die ander niet meer vanzelfsprekend deel uitmaakt van je leven.
Dit luisterverhaal gaat over wat afwezigheid in gewone momenten merkbaar maakt. Na een overlijden, maar ook wanneer contact is verdwenen. Herinneringen hoeven geen mooi en afgerond geheel te vormen. Je kunt iemand missen met wie het ingewikkeld was, of verdriet voelen om nabijheid die er nooit kwam. Ook de dagen waarop je weinig aan iemand denkt krijgen ruimte. Ik zoek geen juiste hoeveelheid herinnering, maar woorden voor een verbondenheid die van vorm is veranderd.