Je zou de last graag even overnemen van iemand van wie je houdt. Je gaat mee naar afspraken, luistert en denkt na over wat nog mogelijk is. Toch blijven er pijn, zorgen of keuzes waar je niet bij kunt. Die grens kan voelen als tekortschieten, ook wanneer je al veel doet.
Dit luisterverhaal gaat over liefde die betrokken blijft zonder alles te kunnen veranderen. Over vermoeid raken van zorgen, plezier hebben terwijl de ander een moeilijke dag heeft, en grenzen die nodig kunnen zijn maar niemand vanzelf blij maken. Ik sta ook stil bij de pijnlijke werkelijkheid dat liefde niet iedere relatie in stand houdt. Aanvullende hulp, afstand of bescherming kunnen nodig zijn. Hoe kunnen twee mensen verbonden zijn en tegelijk ieder een eigen leven blijven hebben?