Iemand vertelt iets verdrietigs. Terwijl je luistert, zoek je al naar woorden die kunnen helpen. Een advies, een geruststelling, een voorbeeld van iemand bij wie het beter ging. Soms komt dat precies goed. Soms wordt het stil en merk je dat de ander iets anders wilde vertellen.
In dit luisterverhaal onderzoek ik hoe nabijheid tussen mensen kan zoeken en schuren. De een wil praten; de ander krijgt liever hulp met de boodschappen. Betrokkenheid laat zich niet altijd gemakkelijk herkennen, en goede bedoelingen voorkomen niet ieder misverstand. Ook degene die luistert kan moe zijn of niet weten wat te zeggen. Wat kunnen we elkaar bieden wanneer we geen oplossing hebben? Het verhaal blijft bij die gewone, onvolmaakte pogingen om elkaar te bereiken.