Je mist iemand en moet ineens lachen om een herinnering. Even later doet het gemis weer pijn. Was die lach dan een teken dat het beter ging? Of deed hij af aan je verdriet? Gevoelens laten zich moeilijk samenvatten in één antwoord op de vraag hoe het met je gaat.
Dit luisterverhaal verkent hoe verschillende ervaringen naast elkaar kunnen bestaan. Dankbaar zijn voor hulp en toch verlangen naar zelfstandigheid. Blij zijn voor iemand die verhuist en tegelijkertijd opzien tegen de afstand. Een prettig moment hoeft geen verbetering aan te kondigen om werkelijk prettig te zijn geweest. Tegelijk is er geen opdracht om in iedere moeilijke dag een lichtpunt te vinden. Soms neemt verdriet bijna alle ruimte in. Ook daar wil ik zorgvuldig bij blijven.