Een weg loopt tussen lange grassen naar een huis aan de bosrand. Achter een raam brandt licht. Binnen staan een brede stoel, een kop thee en boeken die iemand heeft laten liggen. Buiten verandert de late middag langzaam in avond. Vanuit de tuin opent het landschap zich naar een vallei, met water tussen de heuvels en sterren boven de bergen.
In dit luisterverhaal neem ik je mee door dat landschap. De omgeving blijft terugkomen, ook wanneer je gedachten even ergens anders zijn. Er is geen bestemming die je hoeft te bereiken en geen duidelijke voorstelling die moet lukken. Je kunt de beelden volgen of vooral luisteren naar de woorden en het ritme. Wat je dag ook heeft gebracht, het hoeft niet eerst verdwenen te zijn.