Een kleine lamp verlicht de houten rand onder het raam. De trein rijdt door de avond; dichtbij schieten bomen voorbij, verder weg blijven de heuvels langer zichtbaar. Op het tafeltje staat een warme beker. De wielen houden hun ritme terwijl buiten een dorp, een rivier en daarna weer donkere velden verschijnen.
Dit luisterverhaal speelt zich af in een oude coupé met zachte banken en ruime ramen. Voor dit deel van de reis is er geen overstap. Ik vertel over wat voorbijglijdt en wat dichtbij blijft: het kussen, het lamplicht, de weerspiegeling in het glas. Ook wanneer je aandacht afdwaalt, rijdt de trein verder. Je kunt later weer aansluiten bij een lichtje langs het spoor of bij het geluid onder de vloer. De reis hoeft geen antwoord te brengen.